Asrın felaketinde yaşadıklarını gözyaşları içinde anlattılar: “İnsan çocuğunu unutur mu?”
Yozgat Aile ve Toplumsal Hizmetler Vilayet Müdürü Arif Topal, Müdür Yardımcısı Bahattin Çelik ve psikososyal takviye grubu, asrın felaketi olarak nitelendirilen 6 Şubat zelzelesinin yıl dönümünde kurumdan dayanak alan depremzede aileleri ziyaret etti. Ailelerle sohbet eden Topal, ziyaretleri sırasında ailelerin gereksinimlerini da sorduklarını belirtti.
"CANIMIZ SAĞ, ONA ŞÜKREDİYORUZ"
Deprem sonrası Malatya’dan Yozgat’a gelen şehit yakını Merih Turan, 6 Şubat 2023 tarihinde Malatya’da olduğunu söyledi. Gece yarısı başlayan zelzeleden endişeyle uyandıklarını lisana getiren Turan, "Korku ile uyandığımız için bir şey yapamadık, kendimizi müdafaa altına alamadık. Sarsıntıda konutumuzun birçok yeri hasar aldı. Öğlen ortasında misyon yerimize gittik eşimle birlikte, o ortada tekrar bir sarsıntı daha oldu. Benim konutum ağır hasarlıydı, daha sonra da yıkıldı. Eşyalarımızın bir kısmını alabildik. Canımız sağ, ona şükrediyoruz’’ dedi. Malatya’da 6 katlı meskeninde uyurken sarsıntıya yakalanan Kıbrıs gazisi Mehmet Turan, Malatya’da saat 04.17’de zelzele olduğunu belirtti. Deprem anında sallandıklarını ve çabucak apar topar üzerlerini giyerek dışarı çıktıklarını lisana getiren Turan, "Aşağıda kar vardı, çok soğuk vardı. Perişanlık diz uzunluğuydu. Bir yere sığındık, öğle 12’den sonra tekrar büyük bir sarsıntı oldu. Bu daha yıkıcıydı. Konutumuz yıkılmadı lakin sonradan yıkıldı. Yakınlarımızdan ölen olmadı. 10 Şubat’ta Yozgat’a geldik. Kızım Yozgat’taydı buraya geldik, 1 ay polis konutunda kaldık’’ diye konuştu. Eşi Zahide Turan ise gece kendisinin uykudan uyandığını, nasıl meskenden çıktığını hatırlamadığını lisana getirdi. Turan, "Uykudaydım. Çok kötü oldum. O çatı nasıl sallanıyor.
Ben kalkıp üstümü bile bulamadım. Nasıl kalktım, nasıl çorabımı giydim, nasıl aşağıya indim hatırlamıyorum. Birebir o günü yaşıyorum şu anda. Allah hiç kimseye göstermesin’’ dedi. Deprem sonrasında 3 gün aç susuz sandalyede oturduklarını anlatan Turan, suların çamur aktığını, yüzlerini bile yıkayamadıklarını belirtirken gözyaşlarına hakim olamadı. Turan, "Kocam benden bilinmeyen konuta çıkmış, benim haberim olsa ben bırakmazdım. Orada garsonlara söylemiş, 'Ben konuta gidiyorum. Bir daha zelzele olursa' diye. Konutta bayat ekmek vardı, onu almış getirmiş. Kardeşim, kardeşimin eşi ile bölüştük bayat ekmeği yedik.
Artık gardolabın yanına gidemiyorum, üstüme düşer diye korkuyorum" halinde konuştu. "O GÜNLER HİÇ UNUTULMUYOR" Deprem günü Malatya’da olan Zeliha Uçar, "Deprem olduğunda evdeydik. Sallandık, geçer diye bekledik geçmedi. Kızım ile birlikte kalıyorduk. Sarsıntı oluyor kızım dedim fakat geçer birazdan dedim. Geçmeyince sesler geldi, montlarımızı aldık çıktık dışarı. Baktık ki bütün apartman ayaklanmış. Ayağımızda terlik falan yoktu. Karın içerisinde bekledik çok fazla. Sarsıntı durdu alttaki komşuya sığındık.
Sabaha kadar bekledik, sabah meskene çıktık. Yine öğle saatlerinde zelzele oldu. O günler hiç unutulmuyor’’ diye konuştu. Asrın felaketinde 5 çocuğu ile birlikte Osmaniye’deki konutlarında bulunan Gülşen Avcı, 6 Şubat sarsıntısında meskenlerinin kolonlarının ziyan gördüğünü, 5 çocuğu ile birlikte konutta olduğunu belirtti. Avcı şunları söyledi: "Çok şükür sağ salim çocuklarımı dışarıya çıkarabildim. Bir süre çadırda yaşadık. Yiyecek içecek o vakit düşünceydi lakin tırlarla gelen yardımlarla ayakta durmaya çalıştık. Zelzele anında benim küçük kızım uyanıktı, onunla uğraşıyordum. Büyük kızımın da uyku sorunu var salona gitti, küçük kızım da onun yanına gitti.
Ablasına 'Niye sallıyorsun?' koltuğu diye sordu, o da 'Ben sallamıyorum' deyince zelzele olduğunu anlayıp yanlarına gittiğimde her birimiz bir tarafa savrulduk. Fakat şükürler olsun gayretle hepsini bir ortaya toplayıp dışarı çıkarmayı başardım’’ dedi.
"İNSAN ÇOCUĞUNU UNUTUR MU?"
Malatya’da meydana gelen sarsıntıda bir çocuğu enkaz altında kalan Azra Yücel, birinci zelzelede konutlarının yıkılmadığını lakin ikinci zelzelede sığınmak için gittikleri meskenin yıkıldığını ve çocuğunun enkaz altında kaldığını anlattı. Yıkılan konutun iki katlı olduğunu ve çocuğunun enkaz altından çok kısa müddette çıkarıldığını belirten Yücel, zelzele anını şöyle anlattı: "Çok şükür yakınlarımda bir kaybım yok fakat komşularımdan çok kayıplar var. Yaşadığım binanın bitişiğindeki binada yalnızca 150 kişi hayatını kaybetti. Kızımın birinci başlarda panik atakları vardı. Psikiyatriye götürdüm, gelişim geriliği var.
8 yaşında fakat 16 kilo. 18’e çıkıyor, tekrar düşüyor. Yeme ile değil de ruhsal olarak endişeleri var. Dün mesela rüzgarda çok korktu yeniden mi zelzele olacak diye. Atlatamadı, ben de atlatamadım. Kapı sesinde hala sarsıntı olacağını zannediyoruz. Zelzele durana kadar bekledim, kızlarımı yanıma aldım. Durduktan sonra indik. Biz indiğimizde sokakta birkaç bina yıkılmıştı. Malatya’da birinci sarsıntıda çok yıkım olmadı, lakin ikinci sarsıntıda çok yıkım oldu.
Gündüz olan sarsıntıda biz diğer bir meskene geçmiştik. Birinci konutumun yıkıldığını ben haberlerde gördüm. İkinci gittiğim konut de yıkıldı. Zelzele anında evdeydik. O panikle ben nasıl çıktığımı bilmiyorum. İnsan çocuğunu unutur mu? Elimde bardak ile ben dışarı koştum, büyük kızımın gerimden geldiğini gördüm. Küçük kızım annemin yanındaydı, o çıkarır diye düşündüm.
O da çıkarmadan çıkmış, sonra ben kötülük geçirdim. Gözümü açtığımda çocuğumu kucaklarında enkaz altından çıkarıyorlardı. Sarsıntıdan sonra bizi birinci Antalya’ya gönderdiler. Bize 15 gün mühlet verdiler, süremiz dolunca boşaltmamız gerekiyordu. Oradan tekrar Malatya’ya döndüm, orada da çadır bulamadım. Daha sonra buraya gönderildik. Burada bir meskene yerleştirildik’’ formunda konuştu.