Bilim insanlarından yeni buluş: Kanserli hücrelerin yüzde 99’u yok edildi
Rice Üniversitesi, Texas A&M Üniversitesi ve Texas Üniversitesi'nden araştırmacılar, aminosiyanin moleküllerinin kanser hücrelerini yok etmek için kullanılabileceğini gösteren bir çalışmaya imza attı.
Aminosiyaninler, biyolojik görüntülemede kullanılan ve düşük dozlarda kanseri tespit etmek için kullanılan sentetik boyalara deniyor. Bu boyalar, suda stabil kalabiliyor ve hücrelerin dışına bağlanmada epey etkililer.
TİTREŞİMLER KANSER HÜCRELERİNİ PARÇALADI
Araştırma grubu, aminosiyanin moleküllerini yakın kızılötesi ışıkla uyararak, moleküllerin senkronize bir biçimde titreşmesini sağladı. Bu titreşimler, kanser hücrelerinin zarlarını parçalayarak hücrelerin yok olmasına neden oldu.
Bu yeni formül, "moleküler kırıcılar" olarak isimlendirilen ve daha evvel geliştirilen Feringa tipi motorlara nazaran kıymetli avantajlar sunuyor.
Moleküler kırıcılar, Feringa tipi motorlardan bir milyon kat daha süratli çalışıyor ve görünür ışık yerine yakın kızılötesi ışıkla aktive edilebiliyor.
Yakın kızılötesi ışığın kullanımı, bilim insanlarının bedenin daha derinlerine ulaşmasını sağlayarak kemik ve organlardaki kanserlerin ameliyat gerektirmeden tedavi edilmesini mümkün kılabilir.
BAŞARI ORANI YÜZDE 99
Laboratuvar ortamında kültürlenmiş kanser hücreleri üzerinde yapılan testlerde, bu sistem yüzde 99 muvaffakiyet oranıyla hücreleri yok etti. Ayrıyeten, melanom tümörlü fareler üzerinde yapılan deneylerde, hayvanların yarısı kanserden büsbütün kurtuldu.
Aminosiyanin moleküllerinin yapısı ve kimyasal özellikleri, yakın kızılötesi ışıkla uyarıldıklarında senkronize bir halde titreşmelerini sağlıyor.
Bu titreşimler, moleküllerin içindeki elektronların plazmon ismi verilen toplu titreşimler oluşturmasına neden oluyor. Bu plazmonlar, molekülün tamamında hareketi yönlendirerek kanser hücrelerinin zarlarını parçalıyor.
Aminosiyanin moleküllerinin bir tarafında, molekülleri kanser hücre zarlarına bağlayan bir kol bulunuyor. Titreşimlerin hareketi, bu kolları kullanarak hücre zarlarını parçalıyor.
Bu araştırma şimdi erken evrede olmasına karşın, elde edilen sonuçlar hayli umut verici.