Demokrasi Yoluna Dönüş Forumu… Özgür Özel: “Onların Beklenti Yönetimine Hizmet Edecek Hiçbir Şeyin İçerisinde Olmadık Bundan Sonra da Olmayacağız”

(İSTANBUL) - CHP Genel Başkanı Özgür Özel, Ülke Politikaları Vakfı'nın düzenlediği Demokrasi Yoluna Dönüş Forumu'nda; "Onların çizdiği yerde, onların çağırdığı yerde, oraya katkı vermeye çalışmak, o septik gündeme teslim olmak, ortak olmak ve maalesef tarihin yanlış tarafında durmak olur. Tarihin yanlışsız tarafı sorunun varlığını tespit eden, bunu legal bir tabana davet eden, bu tabanı TBMM olarak gören ve tanım eden ve toplumsal mutabakattan taviz vermeyen bir hakikat konuma davet etmek lazım. Onların gündemine ya da onların beklenti idaresine hizmet edecek hiçbir şeyin içerisinde olmadık bundan sonra da olmayacağız. Ancak bu var olan bir sorunu inkar eden anlayışı teşhir etmeyeceğimizin ve o anlayışın yapamadıklarını yapacak, söyleyemediklerini söyleyecek, ülkeye öneremediklerini önerecek bir demokratik olgunlukta ve bir özgüvende olduğumuzu söz etmekten geri duracağımızı da kimse beklemesin" dedi.

Ülke Siyasetleri Vakfı, İkinci Yüzyıl Forumları kapsamında 4'üncüsünü Demokrasi Yoluna Dönüş bahisli düzenledi. İstanbul'daki bir otelde yapılan foruma CHP Genel Lideri Özgür Özel, Gelecek Partisi Genel Lideri Ahmet Davutoğlu, CHP Küme Başkanvekili Murat Buyruk, CHP Genel Lider Yardımcıları Gökan Zeybek, İlhan Uzgel ve Yalçın Karatepe, CHP İstanbul İl Başkanı Özgür Çelik, milletvekilleri, belediye liderleri ve çok sayıda akademisyen katıldı.

Programda konuşan Özgür Özel, şunları söyledi:

"ÜPV'nin kuruluşundan bugüne katıksız bir idealizmle, vatanperverlikle ve büyük emeklerle, fedakarlıklarla ilerlediğini hepimiz biliyoruz. Sevgili Zekeriya Temizel'i ki hem çok yeterli bir devlet adamı, çok tecrübeli bir bürokrak, başka yandan müstesna bir siyasetçi ve ayrıyeten da kendi tecrübelerini, birikimlerini bu ülke için hem teoride hem pratikte vakfedebilen birisi olarak, bir devir de birlikte milletvekilliği yaptığım, küme başkanvekiliyken kendisinin de plan bütçe komitesi sözcülüğümüzü yürüttüğü bir süreçten çok şey öğrendiğimi tabir ederek buradan kendisini selamlamak isterim. Ayrıyeten pahalı kızı benim çok sevdiğim Ayşe Eser Danışoğlu, birlikte milletvekilliği yaptığımız merhum Murteza Çeliker'i bu vakfa olan emekleriyle, bu ülkeye olan emekleriyle hatırlamak isterim. Doğan Subaşı'nın şahsında bu sürece katkı sağlayan herkese teşekkürlerimi ve minnetlerimi söz etmek isterim.

"Geçen süreçte altılı masaya haksızlık yapmayalım. 2 bin 300 unsurluk bir ortak mutabakatı vardı"

Tabi gün boyunca bu alanda dinlenmesi gerekenlerden evvel onların da beni şu anda dinlediklerinin verdiği sorumlulukla bir çerçevede bir şeyler söylemek durumundayım. Demokrasi yoluna dönüş aslında meramı çok âlâ anlatan fakat irtibat açısından biraz kaygı ettiğim bir başlık. Zira Türkçede bu dönüşler daima geriye dönmekler üzere ya da güçlendirilmiş parlamenter sisteme, parlamenter sisteme dönüş sözleri güya eskiye dönüşmüş üzere ve döndüğünüz yerde dört dörtlükmüş üzere anlaşılan irtibat istikametinden biraz sıkıntılı gördüğüm sözler. Aslında bu periyotta bazen de şöyle sorulara muhattap kalıyorum. Deniyor ki; CHP ya da altılı masa geçmiş periyotta güçlendirilmiş parlamenter sistem derken bu periyot bunu söylemiyor. Yoksa bu sistemle bir mutabakatı var ve bundan sonraki süreçte de seçimi kazandıktan sonra bu rejimin yetkileriyle devam etmek ve artık gücü nasılsa elimize aldık bundan sonra biraz da biz kullanalım demek üzere bir çabanız mi var? Burada sayın başbakan bir öz tenkit daveti yaptı. Ben sıkıntıyı sayın başbbakanın çizdiği çerçeve genişliğinde değilse de tahminen son devirde bu hususta yaptıklarımıza ait bir özeleştiri, öğrenilmiş bir tecrübe olarak tabir etmem gerekir. Geçen süreçte altılı masaya haksızlık yapmayalım. 2 bin 300 unsurluk bir ortak mutabakatı vardı. Lakin seçim için alana gittiğimizde şu tenkitlerle karşılaştık. 'Milletin karnı aç, siz diyorsunuz güçlendirilmiş parlamenter sistem. Millet diyor eserimi sataıyorum sen diyorsun parlamenter sistem. İşsizlik var parlamenter sistem. Yoksulluk var parlamenter sistem. Siz temel milletin sıkıntısını niçin konuşmuyorsunuz?' Bu büyük bir haksızlık lakin çağın algıyla olgunun yer değiştirdiği zorluğunu ve algı böyleylse olgunun ne olduğunun değersizleşmesi gerçekliğini görmemiz lazım.

"İktidar olduğumuzdaki idare sistemi teklifimiz; güçlü bir parlamento, katıksız bir kuvvetler ayrılığı ve hukukun üstünlüğüne dayanan bir kamu yönetimidir"

Bazı iletişimleri çok kuvvetli yaparsanız, gündeme sis tesiri yapıyor ve başka söylediğiniz hiçbir kelam ya da göstermek istediğiniz sorun ya da belirlediğiniz maksada gerçek attığınız adımları görünmez kılıyor. O yüzden ben şunu tercih ediyorum artık; bizim gelecekte iktidar olduğumuzdaki idare sistemi teklifimiz; güçlü bir parlamento, katıksız bir kuvvetler ayrılığı ve hukukun üstünlüğüne dayanan bir kamu idaresidir. Lakin bizim tarımla, makro ekonomik mevzularla, istihdam siyasetleriyle, kalkınmayla, ulusal eğitimle ilgili değerli hazırlıklarımız ve her biri birbirinden bedelli önermelerimiz var. Onları konuşup idare sistemi teklifimizin de güçlü bir parlamento olduğunu söylemek bence çok daha sağlıklı olacak. Bu mevzuda ben geçmiş periyotta emek emek örülmüş 2 bin 300 unsurluk bir ortak metnin az konuşulur, gündem yaratamaz olmasının tercih ettiğimiz ağır güçlendirilmiş parlamenter sistem irtibatının gündeme yaptığı sis tesirinden kaynaklandığını ve bu sıkıntıyı bu türlü ayırmanın çok daha gerçek olduğunu söz ederek başlamak isterim.

"Hepimizin bu ülkeye yeterli gelmediği konusunda görüş birliği içinde olduğumuz anlayış var"

18'inci yüzyılın sonlarından itibaren bu topraklarda batılılaşma, çağdaşlaşma, demokratikleşme eforları çok güçlü sonuçlar doğurdu. Fakat ben bugün bu yürüyüşten bu geriye gidişin nereden kök aldığını düşündüğümde Sayın Erdoğan'ın 2009-2010 yıllarında 'Bu millete 200 yıldır istikamet dayatıyorlar' dediği bir tiradını hatırlatmak isterim. O günlerde demiştim '200 yıl evvel ne oldu bu topraklarda?' diye. Sayın Erdoğan'ın sorunu Sened-i İttifak'la 1808. Demokrasimiz açısından, demokrasiye yürüyüş açısından sonuç doğurdu mu? Hayır. Lakin birinci batılılaşma yani o devirde batıda hâkim olan fikirlere birinci kulak kabartma, birinci o sorun hakkında konuşma evrakı olan Sened-i İttifak ile sorunu var, '200 yıldır bize istikamet dayatıyorlar' derse. Sened-i İttifak ne yapıyor? O gün bir şey yapmadı lakin başlattığı yürüyüş, tek adam rejiminden demokrasiye geçişi, meclisi getiren yürüyüştür. Demek ki '200 yıldır bu ülkeye istikamet dayatıyorlar' denilerek itiraz edilen sorunun özünde aslında tahminen birazdan sultanizim diye duyacağımız, kimimizin tek adam rejimi dediği, kimimizin otoriter demokrasi diye söz ettiği fakat hepimizin bu ülkeye âlâ gelmediği konusunda görüş birliği içinde olduğumuz anlayış var.

"Biz demokrasi yürüyüşünün içinde olan tarafız"

Bugün tarafsız olması gereken bir makamda fakat o denli çok da tarafsız kelam kurmayan kıymetli Meclis Liderimiz da '150 yıldır biz bu zihniyetle karşı karşıyayız' derken aslında sıkıntıyı 150 yıl geriye aldığımızda işte bir tarafta kendisinin temsil ettiği deyip bizi karşıda konumlandırdığı sorunda biz demokrasi yürüyüşünün içinde olan tarafız. Karşı taraftakilerin hangi durumları tuttuğu ve nereye geldiği ile ilgili bir ikilik, bir çatışma yaratmanın bugüne yararı yok. Lakin kendi sözleriyle, üslubuyla mülayim, makamıyla tarafsız olması gereken ve bugün diyaloga kapı aralaması gereken Meclis Başkanı neden bu hatırlatmayı yapıyor? Orada da bu ikilikten, kutuplaşmadan yarar görülen ve bugün kutuplaşma aykırısı yahut biraz evvel sayın başbakanın ifade ettiği altılı masanın en kıymetli kazanımı muhafazakar, milliyetçi ve seküler kanat diye kendisinin tabir ettiği üç ana akımın birlikte müzakeresinin bu ülkeye kazandırdığı şeyler. Dediği üzere seçim de kazanabilirdik lakin diyaloğu, müzakereyi, birlikte olabilmeyi kazandık. Buna yürekten katılıyorum.

"Bu ülkede fay çizgilerini görünür kılma ile ilgili bir efor 22 yıllık AK Parti iktidarının daima tercih ettiği bir mesele"

Bizim Türkiye İttifakı dediğimiz ve mahallî seçimlerde büyük bir dayanak gören sürecimizin kendisi de ya da bir partinin genel liderine bulunduğu makamdan şahsından fazla, onu seçenlere hürmetten ötürü gösterilen diyalog ya da onu seçenlere hürmetten ötürü kendisiyle sıkışılan bir elin normali budur dediğimiz, sonra olağanlaşma diye markalaşan, sonra da bazen hiç olmayan gerçeklikleri taşıyormuş üzere eleştirilmeye çalışılan problemin özünde de şu var; ülkeyi yönetenler, sayın başbakanın ifadelerinden burada tahminen biraz kopacağım. Bu ülkede fay çizgilerini görünür kılma ile ilgili bir uğraş 22 yıllık AK Parti iktidarının daima tercih ettiği bir sorun. Bir farklılığın üzerinde evvel bir tepişmek, onu bariz kılmak. O bazen işte dini nikah-resmi nikah ayrımı. Tutmadı mesela o tartışma. Ancak bazen Kürtler ve Türkler, bazen Aleviler ve Sünniler, cemevi cümbüş konutu... Lakin bir şey bulalım üstünde tepinelim. Önce o ayrılık görünür olsun sonra taraflar birbirinden uzaklaşsın. İki taraf kutuplaşsın. Karşı kutup şeytanlaşsın, bizim taraf ardımda kalabalıklaşsın. Bugün de işin özü şu; Sayın Erdoğan, seçmenin kulağına şunu söylemeye çalışıyor; 'Evet biliyorum, açsın, fakirsin, işsizsin, güvencesizsin fakat tehlike büyük bir kere daha benim gerime geçmelisin.' Biz tarafların birbiri ile bağrıştığı, güya meskende anne ile baba bağrıştığında çocuk refleksini hatırlatırım. Çocuğun kulaklarını tıkayıp 'İkinizi de duymak istemiyorum' dediği bir sürece bu ülkenin gereksinimi yok. Bizim o çocuğun kulağını açıp dinlemesine gereksinimimiz var. Sayın Erdoğan duymasın istiyor. Zira ben o çocuğun kulağına mesela o hengame bitip de kulaklar açıldığında o seçmenin kulağına örneğin çiftçiyse ÖTV'siz-KDV'siz mazotu, gayri safi ulusal hasıladan kanunen hak ettiği yüzde 1'lik desteklemeyi anlatmak, emekliye taban fiyat seviyesinde en düşük emekli maaşını söylemek, minimum ücretliye hiç değilse bu iktidar, Erdoğan'ın partisi birinci iktidar olduğundaki 7-8 çeyrek altın alabilen taban fiyatı teklif etmek ve bu ülkeye de kuvvetler ayrılığının, hukukun üstünlüğünün Türkiye'ye hem yabancı sermaye açısından, milletlerarası saygınlık açısından, Türkiye'nin yatırım alma kapasitesini artırması açısından yaratacağı toplam yeterlilik halinin Türkiye'ye orta ve uzun vadede çok yeterli gelebileceğini anlatmak istiyorum. O yüzden de tüm bu tartışmalardan çıkmak lazım.

Tartışalım, görüşelim, yanlışlarımızı kabul edelim. 28 Şubat periyodunda üniversite öğrencisiydim. Ben o süreçte başörtülü arkadaşımızı laboratuvara sokmadıkları için, laboratuvar boykotu yapıp, 'Arkadaşımız girmeden biz derse girmeyeceğiz' diye o hareketi başlatan, sonuç alan ve Ege Üniversitesi Eczacılık Fakültesi'ne başörtüsü yasağını sokmayan şahısım. Bugün de CHP'nin Genel Başkanı'yım. Yaygın kanaatin bilakis CHP'nin takımlarında, üyelerinde bir inançlara saygısızlık, başörtüsüne düşmanlık yahut kendi ömür biçimini dayatmak filan değil tersine oburunun hakkını kendinden çok savunan bir eşitlikçi anlayış hakimdir. Bugün de bu partiyi bu anlayışta olanlar yönetiyor. Daima bir geriye dönüp, bir bagaj varmış da onunla bir hesaplaşılacakmış da bunun özeleştirisi yapılacakmış da bu yapılmadan yol alınamayacakmış da meşguliyeti yerine nasıl tarihten hasımlık çıkarmak yerine öğrenmek ve muhakkak yaşanmış hasımlıkları geride bırakmak ülkeler ortası bağlarda bile mümkünse, ülkedeki politikler, siyasi akımlar ortasında da varsa geçmişte olmuş yanlışlar, o hususta teyitleşmek ancak daima birlikte ileriye hakikat bakmak lazım. Zira var olan gün, geçmişle meşgul olmak değil geleceği kurmak üzerine irade sahibi olunması gereken gündür.

"Hep birlikte bu ülkenin en gerçek probleminin yargı erkini de talimatlandırarak ilerlediği bu sürece bir itiraz geliştirmek olduğu çok açık"

104 yıl evvel kurulan TBMM'nin bir kuvvetler ayrılığı meclisi olmadığını, bir kuvvetler birliği meclisi olduğunu, o gün için kuvvetler ayrılığında yürütme ve yasama olarak, siyasal olarak sıkıntının değerlendirildiğini, bir meclis hükümeti olduğunu ancak mevcut kuvvetler birliğinin meclis eline teslim edilmiş olduğunun altını çizmek, bunu hatırlamak lazım. Kuvvetler ayrılığı problemine gelince, 1748'de kanunların ruhunu yazdığına Montesquieu bundan sonra uygulansın diye yazmadı. O günkü tespitiyle, yani Arşimet'in suyun kaldırma kuvvetini bulması, o günden evvel suyun kaldırmadığından ötürü değil. Suyun kaldırdığını ispat eden ve bunu formüle döken ve bilime kazandıran yaklaşımda olduğu gibi Montesquieu da 1748'de bile kuvvetin tek kişi tarafından kullanıldığında felaket getirdiğini, dengelendiğinde, denetlendiğinde ve kısıtlandığında bunun zenginlik, müreffehlik ve ilerleme getirdiğini tespit etti.

Ben hiç kıssalarla uğraşmam. Lakin ülkeyi yönetenlerin evlatlarının gemileri çokça konuşuldu geçmiş vakitlerde, mahdumların gemileri. Mesela bugün ülkeyi yönetenlerin ya da evlatlarının gemileri, birebir periyotlarda değil Montesquieu'dan asırlar evvel suyun kaldırma kuvvetiyle ilgili tespitleri yapanın, tespitlerine uygun gemilerle yüzüyor o gemiler. Kimse Arşimet'in kaldırma kuralına direnmiyor. Tesla'nın bulduğu teknikle gelen elektrikle, Edison'un tekrar 1700'lerin sonunda icat ettiği ampul ile aydınlatıyoruz meclis binamızı ya da iktidar partisinin genel merkezini. Onlara da bir itiraz yok. Lakin tıpkı periyotlarda tespit edilmiş ve o günden bugüne her demokratik süreçle teyit edilmiş kuvvetler ayrılığına direniyoruz. Onun aksine gidiyoruz hatta meydan okuyoruz '200 yıldır istikamet dayatılıyor buraya' diye. O yüzden şöyle bir ağır maliyetle karşılaştı Türkiye. Sıkıntının özü büsbütün Türkiye'nin Cumhuriyet öncesi ve Cumhuriyet periyodu demokratik kazanımlarına farklı bir yerden değil varoluşsal bir yerden itiraz eden bir zihniyetin güçlendikçe ve kibirlendikçe, o kibirle birlikte gücünü tahkim ettikçe, kendi içinde de paylaşmadıkça, kendi içindeki itirazlara da sertleştikçe kendisini ve ülkeyi getirdiği noktadan öbür bir sorun değil. O yüzden bizim daima birlikte, daima birlikte oturup bu ülkenin en gerçek meselesinin yetkilerin tek elden, kontrolsüz ve artık yargı erkini de baskılayarak değil yargı erkini de talimatlandırarak ilerlediği bu sürece bir itiraz geliştirmek olduğu çok açık. Onun için hem bugünkü toplantılar hem bundan sonra yapacaklarımız bu bahiste çok değerli. Ancak sıkıntıyı yalnızca buraya indirgemenin ülkeyi yönetme niyetinde olan bir iktidarı, bir iktidar alternatifini, yalnızca bir alanda konuşan, bir alanda çalışan, bütün meseleleri kendi anlamadığı tabirlerle tartışan bir noktada olmaktan halkın anladığı, halkın içinde bulunduğu tartışmalara da sık sık atıf yapan bir çerçeveye pozisyonlandırmak gerekli olduğunu tabir etmek isterim.

"'Bunu seçeceksin' dediğinde bu millet onun dediğini değil, Turgut Özal'ı seçti"

Bugün geldiğimiz noktada şunu söz etmek isterim. Bu ülkede, bu topraklarda devletle millet karşı karşıya gelmek istemez. Ancak karşı karşıya geldiği her seferinde millet kazanmıştır. Ben devleti bu türlü aklı olan, devleti kodları olan, derinliği olan bir sorun olarak tartışmanın demokrasinin en kronik ve en kan emici tümörü olduğunu düşünüyorum. Bunu terk etmek lazım. Devletin bir aklı olduğunu düşünmeye başladığınızda, aklı olduğuna nazaran kalbi de var, kalbi olduğuna nazaran dolanım sistemi de var, o vakit güce de gereksinimi var. Atıkları var, atıklarını yönetmelisiniz, güç muhtaçlığını karşılamalısınız, bir şeyler yemesini kabullenmelisiniz. Devlet bir organizma falan değildir. Devlet binalardan, yapılardan, kurumlardan ve kurallardan müteşekkil bir aygıt yalnızca. Ancak bu ülkede devleti kutsal gören, devlete hürmet gösteren, devleti kendi zihninde cisimleştiren çok yeterli niyetli beşerler var. Onları anlamak lazım. O yeterli niyetli beşerler çağırdığında askere giden, onun için şehit olan, ona vergi veren, onun için canını veren beşerler var ve onların başındaki kutsal devlet tarifiyle kapışmamak, tartışmamak lazım. Fakat günü geldiğinde o insanların devlete karşı saf tutabileceğini görüp hakikat yerde saf tutmak lazım. Örneği şudur; 12 Eylül 1980 darbesinden sonra Kenan Cihan devleti cisimleştirir, kendi cismiyle devleti bitiştirip devleti milletin karşısına getirip 'Bunu seçeceksin' dediğinde bu millet onun dediğini değil Turgut Özal'ı seçti.

"31 Mart'ta devletle millet yarıştı, tekrar millet kazandı"

15 Temmuz askeri darbe teşebbüsünde, kanlı darbe teşebbüsünde devletin damarlarına giren, farklı yollardan birebir menzile ilerleyenlerden Amerika'da olanın ele geçirdiği devlet, milletin karşısına dikildiğinde ve onun seçtiğine ve seçtiklerine, ben onu bütün bir parlamento olarak göğüslemek için parlamentonun açılmasını savunmuştum. Zira yalnızca hükümete karşı bir darbe yapıldığını düşünmek o gün için darbecilerin işine gelirdi. O hükümet aksiliğinden darbe dayanağı üretebilirdi. Bunu bütün partiler parlamentodan göğüsleyelim ve bu hepimize yapılan, zira başardığında zati parlamentoyu amaç alacak. 15 Temmuz'da da bu millet, devleti ele geçirenlere karşı bir galibiyet kazandı. 28 Şubat sürecinde örneğin devleti yöneten askeri bürokrasiden, orduevlerine, torununun nişanına sokulmayan teyzeler olduğunda bu millet teyzelerin gerisinde yer aldı, anneannenin, babaannenin, ninenin ardında durdu ve millet kazandı. 31 Mart tarihinde de bu Anadolu Ajansı, Atatürk'ün cepheden gerçek haber kursun, süratli haber yollasın diye kurduğu Anadolu Ajansı, bir partinin ajansına dönüştü, hepimizin vergileri ile fonlanan TRT kurumu bir ittifakın kurumu oldu, muhalefete dört dakika, iktidara 2 bin 600 dakika mühlet ayırdılar. Valiler içlerindeki bir kısım devlet adamı üzere davranan ve her fırsatta hala daha değiştirdiği bireyleri tenzih ederim, valilerin il başkanı, kaymakamların ilçe başkanı refleksine dönüştüğünde 31 Mart'ta devletle millet yarıştı, yeniden millet kazandı.

"Demokrasi algısı endeksinde 53 ülke ortasında 47'nci durumdayız"

CHP 31 Mart'ta devletin karşısında devlet gücünü haksız yere kendisine karşı orantısız kullananların karşısında milletin yanındaydı ve milletin gerisinde buldu. Ben devlet millet konumlanmasında daima buna bakarım. Şayet devletle millet tıpkı yerdeyse o ülkede işler yolundadır. Aslında milletin dedikleri devleti yönetiyorsa o da millet tarafından denetlenebiliyorsa, istediği vakit değiştirilebiliyorsa millet bu kudreti kendinde görüyor ve kullanabiliyorsa burada bir sorun yok. Ama bir hakim parti ideolojisi ile seçimlerin bile bir yalnızca geçmişi ibra etme, bütün kötülükleri paka çekme, gelecek için mutlak bir meşruiyet yaratmaya dönüştürüldüğü araçsal durumda o vakit milletle devlet ayrışıp bir gün karşı karşıya geliyor işte orada milletin safında durmayı bilmek lazım. Bizim CHP olarak demokrasi anlayışımız budur. Demokrasi algısı endeksinde 53 ülke ortasında 47'nci durumdayız. Economist Intelligence Unit'sin 2024'teki Global Demokrasi Raporu'nda 167 ülke ortasında 102'nci sıradayız. Tekrar 2024'te Hukukun Üstünlüğü Endeksi raporuna nazaran 142 ülke ortasında 117'nci sıradayız. ve içinde bulunduğumuz günlerde farklı bir demokrasi tanımıyla karşı karşıyayız. Ülkede bir sorunun olduğunu inkar edip o sorunun doğurduğu bir sıkıntıyı çözmek için ferdî bağlara, şahsî pazarlıklara girilen akıl dışı bir devirdeyiz. Gelsin, konuşsun, bitirsin, özgürlüğünü kazansın. Bu sırada da cumhurbaşkanı tekrar seçilme hakkı alsın. Bunu bir paragrafta, bu somutlukla söylenebilecek kadar sıkıntının çığırından çıktığı bir süreci yaşıyoruz. O yüzden burada sıhhatle tartışmalar yapmak mümkün değil.

Burada sağlıklı düşünmeye devam edebilmek, sağlıklı bir tabanı savunabilmek ve bu sağlıklı yere davet etmek mümkün. Onların çizdiği yerde, onların çağırdığı yerde, oraya katkı vermeye çalışmak, o septik gündeme teslim olmak, ortak olmak ve maalesef tarihin yanlış tarafında durmak olur. Tarihin hakikat tarafı sorunun varlığını tespit eden, bunu legal bir yere davet eden, bu yeri TBMM olarak gören ve tanım eden ve toplumsal mutabakattan taviz vermeyen bir gerçek duruma davet etmek lazım. Onların gündemine ya da onların beklenti idaresine hizmet edecek hiçbir şeyin içerisinde olmadık bundan sonra da olmayacağız. Lakin bu var olan bir sorunu inkar eden anlayışı teşhir etmeyeceğimizin ve o anlayışın yapamadıklarını yapacak, söyleyemediklerini söyleyecek, ülkeye öneremediklerini önerecek bir demokratik olgunlukta ve bir özgüvende olduğumuzu tabir etmekten geri duracağımızı da kimse beklemesin."

(SÜRECEK)