Anne Gülay Beşir, Çocuklarının Eğitimi İçin Her Gün Yolculuk Yapıyor

BEĞENDİM

ABONE OL

News

Sakarya’nın Akyazı ilçesinde yaşayan mesken hanımı Gülay Beşir, Friedreich ataksisi (FA) hastası oğlu ve kızının eğitim hayatlarında başarılı olabilmesi için çocuklarını bir an olsun yalnız bırakmıyor.

Akyazı’nın Topağaç Mahallesi’nde yaşayan 4 çocuklu Beşir ailesinin 2 çocuğu, küçük yaşlardan bu yana genetik kas hastalığı Friedreich ataksisi ile çaba ediyor. Çocuklarının eğitim hayatlarında hiçbir şeyden geri kalmasını istemeyen anne Gülay Beşir, oğlu Mahmut ve kızı Nazlı Beşir’i hafta içi her gün eğitim gördükleri üniversitelere götürüp getiriyor.

Anne Beşir, Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Akyazı Sıhhat Hizmetleri Meslek Yüksekokulu İdare ve Tertip Kısmı Sıhhat Kurumları İşletmeciliği Programı’nda okuyan 24 yaşındaki oğlu Mahmut ile Düzce Üniversitesi İşletme Fakültesi Sigortacılık ve Toplumsal Güvenlik Kısmı öğrencisi 19 yaşındaki kızı Nazlı’ya eğitim seyahatlerinde eşlik ediyor.

Akyazı ilçesi ile Düzce ortasında çocuklarının eğitimi için her gün seyahat yapan 48 yaşındaki anne Beşir, AA muhabirine, çocuklarına vakit ayırmaktan keyif aldığını ve hiç yorulmadığını lisana getirdi.

Çocuklarının sağlıklı doğduğunu lakin oğlu 5 yaşlarındayken hastalığın belirtilerinin görülmeye başlandığını anlatan Beşir, uzun süren hastane süreçlerinde 3 yılın sonunda Mahmut’a Friedreich ataksisi hastalığı tanısı konulduğunu söyledi.

Oğluna teşhis konulduğunda kızına gebe olduğunu ve onun da tıpkı yaşlardayken birdenbire düşme üzere hastalık emareleri gösterdiğine işaret eden Beşir, şunları kaydetti:

“İlk iki çocuğumda bir şey yok, pek sağlıklılar. Mahmut yaşına gelmeden yürümeye başladı hiçbir sorun yoktu. Düştüğünde hiç kestirim edemedim zira ailede bu türlü bir rahatsızlık yok. Annem, ‘Bu çocuk neden düşüyor, düşmemesi lazım, bayağı büyüdü artık.’ dedi. Hastaneye götürdüğümde doktor, refleksine bakmak için dizine vurduğunda oğlumun ayağı kalkmadı. Lisede köye kadar bisikletle gidip, oradan dolmuşa biniyordu. Skolyozu vardı, ameliyat geçirdi. Uzun mühlet yatınca bir daha yürüyemedi. Düşüyordu lakin kendi muhtaçlığını görüyordu, futbol oynuyordu.”

Oğlunu okuldan aldıktan sonra kızını da Düzce’ye üniversiteye götürdüğünü aktaran Beşir, “Oğlumu her sabah okula getiriyorum, ders bitimine yakın bildiri atıyor, alıyorum tekrar. Mahmut’u konuta götürdükten sonra, Düzce Üniversitesinde ikinci öğretim okuyan kızımı götürüyorum, uzaklıktan ötürü orada bekliyorum. Bu cins çocuklara takviye olunca, onların da her şeyi yapabileceğini insanların bilmesi gerekiyor ve herkes çok yardımcı olmaya çalışıyor.” diye konuştu.

Mahmut’un hayali, sıhhat kurumlarında yönetimci olmak

Tekerlekli sandalyeye bağımlı olmasına karşın okulunu aksatmayan Mahmut Beşir, Sıhhat Kurumları İşletmeciliği Kısmı birinci sınıf öğrencisi olduğunu belirtti.

Annesinin arabayla okula götürüp getirdiğini, onun işi olduğu vakitlerde babasının yardımcı olduğunu vurgulayan Beşir, “İdareci, yönetici olmak istediğim için bu kısmı tercih ettim. EKPSS’de bu kısmın atamalarının daha kolay olduğu istikametinde bilgi de aldım. Üniversiteyi bitirdikten sonra hastanelerde yönetici olarak çalışmak istiyorum. Beşerler çok nazik davranıyorlar, hocalarım çok anlayışlılar.” sözlerini kullandı.

Akyazı Sıhhat Hizmetleri Meslek Yüksekokulu Öğretim Vazifelisi Mükremin Uzer de öğrencisi Mahmut’un dersi dinleme, manaya, not alma, imtihanlardaki muvaffakiyet konusunda öbür öğrencilerden daha önde olduğuna dikkati çekerek, “En büyük artı ailede. Aile takviye olmazsa bu çeşit bireyler için hayat biraz daha zorlaşıyor. Aile takdiri hak ediyor, bunun yanında biz de okul olarak üstümüze düşeni başta Manisiz Koordinatörlüğü olmak üzere yerine getiriyoruz.” dedi.