220 haneli köy geçimini böyle sağlıyor: Ocaklar yandı, kazanlar kaynamaya başladı

Daha sonra ateş başında dumanın sardığı pekmezhane de bayanlar bir yandan şırayı kepçeyle karıştırırken başka yandan da kaynayan tavalardaki şıranın köpüğünü almaya itina gösteriyor. Bazı bayanlar da vakit zaman tavaların başında Pomakça türküler seslendirip ortama sevinç katıyor.

Yeteri kıvama ulaşan soğuduktan sonraz şişelenip litresi 150 liradan satılıyor.

Köyde yaklaşık 20 hane geçimini pekmez satarak sağlıyor.

Köy sakinlerinden Gülşah Beler, AA muhabirine, pekmezin pek çok zahmetli bir seyahatin akabinde sofralara ulaştığını söyledi.

Köylerinin pekmezinin kalitesinin ağır emekte gizli olduğunu tabir eden Beler, “Çok yoruluyoruz.

Biz pekmez üretimini annemizden, anneannemizden öğrendik.

Biz odun ateşinde yapıyoruz, kaynadıktan sonra da kor ateşte bekliyor, lezzeti de bundan kaynaklı.” dedi.

“SABAHA KADAR ATEŞ BAŞINDA KAYNAMASI LAZIM”
Rahmi Beler ise klasik yollarla pekmez ürettiklerini anlattı.

Pekmezler ortasında pancar pekmezinin tat ve kıvam açısından öne çıktığını tabir eden Beler, “Pancarda en kıymetlisi tuzu.

Pancarın tuzunu almazsan pekmez ekşimsi olur.

O yüzden göbeğindeki tuzu alman gerekiyor.

Bu kolay bir şey değil. Çok sıkıntı, gençler sıkıntı olduğundan ötürü yapmıyor.

Pancarı kesmesi, temizlemesi, yıkaması, kıyımı, ateş başında durması sıkıntı.

Pancar şırasının sabaha kadar ateş başında kaynaması lazım.” diye konuştu.