Baba mesleğini 53 yıldır devam ettiriyor! ”Bu işi benden başka yapan kimse kalmadı” deyip oğullarına da öğretti

Kendi kendimi mecburî kıldım. Babam bu bayrağı eline almış, bir mühlet o taşımış. ‘Bundan sonra görev benim’ deyip bayrağı taşıdım. Benden sonra da inşallah oğullarım bu bayrağı taşıyacak.” Babasının da kalaylama sürecini bir Yahudi ustadan öğrendiğini anlatan Mustafa Kasapkara, birinci oğlunun doğduğu yıl Antalya’ya yerleştiklerini lisana getirdi.

35 YILDIR ANTALYA’DA HİZMET VERİYOR
Kasapkara, kelamlarına şu biçimde devam etti: “Askere gidene kadar 11-12 sene Kahramanmaraş’ta babamın yanında çalıştım, sanatı öğrendim. Askere gittim geldim, tekrar babamın yanında devam ettim.

Babam bir Yahudi ustanın yanında çalışarak öğrenmiş. İki oğlum var ben de oğullarımı bu mesleği devam ettirmeleri için yetiştirdim. Antalya’ya 1990 yılında geldim, yaklaşık 35 yıl oldu. Demirciler ve Sobacılar Çarşısı’nda faaliyete başladım.

Uzun yıllardır da burada bu faaliyeti göstermekteyiz.” ”İnsanlar, kendi meskeninde kullanmış olduğu mutfak eşyalarını bakıma getiriyorlar, bunlara süreç yapıyoruz. Onun haricinde otellerin restoranlarına işler yapıyoruz. Servis tabakları hazırlıyor, özel çalışmalar gerçekleştiriyoruz. Mesela bir mimar geliyor, projesini gösteriyor.

‘Şu villada yahut şu otelde, bu türlü bir şey yapmak istiyorum’ diyor. Biz de yaparız diyoruz. Tabi şaşkınlıkla karşılamasıyla birlikte de yapacağımızda da inanıyor, güveniyor ve yapıyoruz. Hiç olmayan bir şeyi bir proje basamağından alıyoruz, uygulamaya geçiriyoruz. Bittikten sonra da memnun oluyoruz.”

”ANTALYA’DA BU İŞİ YAPAN KALMADI”
Kalaycılık mesleğinin yok olma tehlikesi altında olduğunu da söz eden Mustafa Kasapkara, şu sözlere yer verdi: “Oğlanlarla bir arada çalışmaya devam ediyoruz.

Yetişen de yok zati. Zira, meslek yok olmaya yüz tutuyor. İki oğlumla da hem çırak hem kalfa hem usta üzere çalışıp duruyoruz. Çıraklığı küçük oğlum, kalfalığı da büyük oğlum yapıyor. Ben de ustalığımı yapıyorum. Ben mutfak eşyası olursa yamuğunu düzeltiyorum, sipariş olursa düz plaka sayılan, istenilen neyse onu yapıyoruz.

Ondan sonra etap kademe ilerliyor, büyük oğlan bir tarafını yapıyor, küçük bir yerini yapıyor. Ortaya bir şeyler çıkıyor.” ”Oğullarım da bu işe 7 yaşında başladı. Ben babamdan o denli bir kültür aldım, oğullarımda da devam etti. Esasen o yaşlarda içimizde almazsak, bu sanatı aşılamazsak âlâ bir usta çıkmaz.

Mesela 15 yaşından sonra bir çocuğu eğitemezsin, öğretemezsin. Bu sanatı tahminen yapar lakin yarım yapar. Ki bizim sanatta da ustalığın hududu yok, şu an bile benim eksiğim var. Hala daha kendime dört dörtlük bir usta diyemiyorum.

Antalya’da benim yaptığım işi yapan kalmadı. Kalaylama işi yapan, ufak tefek tamirat işleri yapan var. A’dan Z’ye her şeyi yapabilecek kapasitede bir ben varım, öbür yok. Bitti yani meslek de yok. Yetişen de yok.

Eleman yetişmiyor, usta yetişmiyor. Yalnızca burada biraz zorlanıyoruz. Zira bu iş hakikaten takım isteyen bir iş.”

”BU ÇARŞIYA ANTALYA’NIN BİRİNCİ ENDÜSTRİSİ DİYORLAR”
Aynı vakitte Antalya Demirciler ve Sobacılar Çarşısı Esnaf Derneği Başkanı olan Mustafa Kasapkara, onlarca dükkanın faaliyet gösterdiği Demirciler Çarşısı’nın kamu kurumları ve lokal yönetimin takviyesiyle canlandırılması gerektiğini belirtti. Kasapkara, husus hakkında şöyle konuştu: “Bizim çarşı olarak burada istediğimiz; bu çarşının var olduğunu, Antalya’nın bir simgesi olduğunu herkes bilsin. Bu çarşıya, Antalya’nın birinci endüstrisi diyorlar.

Antalya’mızdaki bu çarşımız, Gaziantep üzere niçin olmasın? Niçin burada etkinlikler düzenlenmesin? Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı’mız Muhittin Böcek’ten ve Valimizden bu türlü bir beklentimiz var. Esnaf Odalar Birliği Başkanı’mızdan dayanak bekliyoruz. Buraya sahip çıkılmasını istiyoruz. Zira burada yaşayan bir müze, bir kültürümüz var. Bunun canlanması lazım, sürdürülmesi lazım, devam ettirilmesi lazım.” ”Bu meslek, bu sanat yaşasın, kültürümüz devam etsin.

Yabancılar geliyor, ilgi duyuyor. Zira olmayan bir şeyi yapıyoruz yani düz plaka, sacdan, bakırdan istenilen ne varsa el hüneriyle yapabiliyoruz. Fabrikasyon değil. Kalıpta her şeyi yaparsın ancak el hüneriyle her insan her şeyi yapamaz. Ecdadımız bu meslekle uğraşmış, madeni ülkemizde çıkıyor. Yetişen ustamız olsun, devlet buraya bir destekleme yapsın.

Bizim yanımıza sanat okullarından öğrenci göndersinler, mecburî kılsınlar. Gelsinler burada staj görsünler. Gaziantep’te bu türlü bir sistem var. Orada işi bilmeyen beşerler geliyor, orada eğitiliyor, kurs veriyorlar. Keşke diyorum bizim Antalya’da da bu türlü bir imkan bulunsa, bizim de gençlerimiz, çocuklarımız bu mesleğin ne olduğunu bilsin ve öğrensin istiyorum.”