Demircilik Mesleği Yok Olma Tehlikesiyle Karşı Karşıya

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Van’da demircilik mesleğinin son temsilcilerinden olan kardeşler, babadan kalan yarım asırlık mesleklerini ayakta tutma uğraşı veriyor.

Zamanında büyük hürmet gören zahmetli demircilik mesleği, artık gelişen teknolojiyle birlikte unutulmaya yüz tutuyor. Teknolojinin yaygınlaşması ve fabrikasyon eserlerin artması, demircilik üzere klasik zanaatların giderek yok olmasına neden oluyor. İpekyolu ilçesinde babalarından devraldıkları demircilik zanaatını 47 yıldır birebir eski atölyede sürdüren Kalender kardeşler de bir yandan geçimlerini sağlamaya çalışırken bir yandan da mesleklerini gelecek kuşaklara aktarmaya çalışıyor. Çırak bulamamaktan yakınan Kalender kardeşler, her geçen yıl bu zanaatın daha fazla gözden düştüğünü söylüyor. Babalarından devraldıkları işlerini severek sürdüren kardeşler, çocukları başta olmak üzere mesleğe meraklı kimseyi bulamıyor.

“Bizden sonra bu meslek de kaybolup gidecektir”

Konuya ait konuşan demir ustası Halil Kalender, babadan devraldıkları mesleği 1975 yılından beridir sürdürdüklerini belirtti. Babalarının yanında çok küçük yaşlarda demircilikle ilgilendiklerini söz eden Kalender, “Babamız bizi okutmak istedi ancak biz okuyamadık, burada meslek edindik. Bugüne kadar da severek ve isteyerek bu mesleği yapıyoruz. Bu meslek Hazreti Davud Peygamberimizin mesleğidir. Lakin bizden sonraki kuşaklar artık bu mesleğe ilgi duymuyor, eskisi üzere meslek öğrenme üzere bir niyet de yoktur. Bizden sonra bu meslek de kaybolup gidecektir. Bu mesleği Van’da yapan birkaç işletmeden biriyiz. Vakit geçtikçe bizler de bitiyoruz. Evvelden teknolojik aletler olmadan çok zorluk çektik. Ocakta ısıtarak, malzemeyi döverek bir günde 5 kişi bir baltayı anca yapabiliyordu” dedi.

“Çocuklarım mesleğe ilgi göstermedi”

Demirci kardeşlerden İsmail Kalender ise çocukluğumdan beri demir işi içinde olduğunu belirterek, “Orta okuldayken babamın yanına gelip işi öğrenmeye başladım. Öğrendikten sonra da kendi işimizi kurduk. Babamız bizi yetiştirdi, şu an iki kardeş olarak çalışıyoruz. Artık 90’lı yıllardan kalma, biraz eski bir dükkanda çalışıyorum. Bu ortamda çalışmak nasıl bir his diye sorarsanız, benim için çok bedelli. Çoluk çocuğumu bu dükkandan kazandıklarımla büyüttüm, bu meslekten yetiştirdim. Günümüzde ise çırak bulmak zorlaştı, hatta kendi çocuklarımı bile yetiştiremedim. Gelip gidiyorlardı lakin bir türlü mesleğe ilgi göstermediler, heves etmediler. Çocukları fazla zorlamaya gelmiyor. Allah yardımcıları olsun, her vakit söylüyorum. Bizden sonrakilere Allah kolaylık versin” diye konuştu. – VAN