Demokrasiye postmodern darbe: 28 Şubat

Ancak seçim sonrası süreç hiç kolay olmadı. Erbakan ve Tansu Çiller istifaya zorlandı. Askerlerin hükümeti vazifeden zorla alması da 28 Şubat’ın “post-modern darbe” olarak anılmasına yol açtı.

Askerlerin tabiriyle “demokrasiye balans ayarı” yapıldı..

Medya silah olarak kullanıldı
O devir darbeyi gerçekleştirenler, medyayı adeta bir silah olarak kullandı. Medya üzerinden baskı yapılmaya başlandı.

Aczimendiler, Fadime Şahin ve Müslüm Gündüz olayları kamuoyunda geniş yankı uyandırdı. Başbakanlık Konutu’ndaki iftar ve Sincan’daki Kudüs gecesi de darbe isteyenlerin hevesini kabartmaya başladı.

Erbakan istifa etti, partisi kapatıldı
Tarihe geçen o kritik Ulusal Güvenlik Şurası’ndan 24 gün evvel Sincan sokaklarına 20 tank ve 15 zırhlı araç çıkarıldı.

Bu da darbenin ayak sesiydi. Sürece ismini veren toplantı, 28 Şubat 1997’de Çankaya Köşkü’nde yapıldı. Toplantı 8 saat 45 dakika sürdü. Necmettin Erbakan, Başbakanlıktan istifa etti. Akabinde Refah Partisi kapatıldı. Erbakan ve kimi parti yöneticilerine siyaset yasağı konuldu.

Türkiye, milletin oyuyla seçilmiş başörtülü milletvekilinin Meclis’ten nasıl kovulduğuna da şahit olmuş oldu.

Erbakan imza atmadı
Toplantıda, 20 unsurluk bir karar alındı. Bu kararların kimilerinin çok sert olduğunu ve yumuşatılması gerektiğini söz eden Başbakan Erbakan, imza atmadı.

Fakat medya, ‘imzayı attı’ diye i servis etti.

28 Şubat darbesinin en büyük utancı: Başörtüsü yasağı
14 Mayıs 1997’de Şubat kararları kapsamında kılık kıyafet kontrolleri başladı.

Tesettüre uygun giyinen bayanlar toplumsal hayattan, ailesinde tesettürlü olan askerler ordudan tecrit edilmeye başlandı. Birçok Kur’an kursu ve dini faaliyet gösteren vakıf kapatıldı.

22 Mart 1997’de Ulusal Eğitim Bakanlığı tarafından, imam hatip lise ve ortaokullarının kademeli olarak kaldırılması metodu üzerinde durulduğu açıklandı. 1997’de Sivas Cumhuriyet Üniversitesi başörtülü hemşirelik kısım birincisinin merasime alınmaması da o yıllarda yapılan zulmün sembolü oldu.