Kahramanmaraş’ta evi yıkılan kadın enkaz başında kedilerini bekliyor

Kahramanmaraş’ta yaşanan iki büyük deprem birçok ilde büyük yıkıma neden oldu. Onikişubat ilçesinde de 5 katlı Simay apartmanının 5’inci katında ikamet eden 67 yaşındaki Sabiha Bandırma, ilk depremin yaşanmasının ardından diğer apartman sakinleriyle birlikte evinden dışarı çıktı. Depremin etkisiyle hasar meydana gelen apartmanda kalan 4 kedisi için sabah saatlerinde yeniden evine çıkan Bandırma, evin dışarıdan daha güvenli olacağını düşünerek kedilerinin ihtiyaçlarını karşılayarak yeniden aşağıya indi.

İkinci deprem binayı yıktı
Öğle saatlerinde yaşanan 7.6 büyüklüğündeki deprem hasarlı apartmanının çökmesine neden oldu. Depremin ilk gününden itibaren soğuk hava şartlarına rağmen gece gündüz enkazın başında kedilerini arayan Bandırma, 2 kedisini gördüğünü belirterek, onların korktuklarını ve bu yüzden yakalayamadığını söyledi.

“Evlerime ve eşyalarıma üzülmüyorum”
Depremzede Sabiha Bandırma, enkaza dönüşen evlerine ve eşyalarına üzülmediğini fakat çok sevdiği kedilere üzüldüğünü belirterek şu ifadeleri kullandı:Benim dört tane kedim vardı. Deprem gecesi biz apartman olarak hepimiz sağ olarak çıktık ama ben dışarıda sulu kar yağdığı için kedilerimi dışarısı güvenli olmadığı için çıkartamadım. Daha sonra sabah evime çıktım ve kedilerimin mamalarını ve sularını verdim. İkinci depremde evim çöktü ve kedilerim kayboldu.

Buradaki sivil toplum kuruluşlarına fotoğraflarını gösterdiğimde kedilerimi gördüklerini söylediler. Ben o günden beri kedilerimi burada bekledim. Görüyorum fakat yakalayamıyorum. Bu binada iki dairem vardı ikisi de yok oldu.

Evime ve eşyalarıma zerre kadar üzülmüyorum fakat kedilerime çok üzülüyorum.

“Utandığım için kedilerimi kurtarmak istediğimi söyleyemedim”
İnsanlar canlarının derdinde olduğu için kedilerini kurtarmak istediğini ekiplere söyleyemediğini kaydeden Bandırma şöyle konuştu:Aslında enkaz kaldırılırken gördük. Burada çalışan herkes çok naif, o an çalışmaya durdular ama olmadı.

AFAD ve itfaiyeden kedileri çıkartalım diye geldiler fakat artçılar devam ediyordu. Onlar benim evlatlarımdı, 3’üncü depremin olacağını hiç düşünemedim. Bilsem indirirdim fakat 4 yetişkin kediyi nereye alayım nerede koruyayım diye düşündüm.

Zaten burası mahşer günü gibiydi. Aramalar başladığında herkes kendi canıyla uğraşırken kurtarma ekiplerine utandığım için ‘şurada kedilerim var’ diyemedim. Buralarda sabahlıyorum ve ara sıra görüyorum. Onlar zaten ürkek ve naif kediler. Bugün de gördüm fakat yakalayamıyoruz.

Umut hiç bitmiyor, umut biterse hayat biter. İnşallah kedilerime kavuşurum.