Mahmut’un Deprem Acısı: Babasını Özlüyor

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Hatay’da sarsıntıda babasını ve eşini kaybeden 10 yaşındaki Mahmut Kara, sarsıntının 2’nci yıldönümünde de acısını ve ıstırabını unutamıyor. Zelzelede babasını mezarına giden lakin öldüğü için işe yaramadığını belirten Kara, gözyaşlarına hakim olamadığını belirtti.

Asrın felaketi olarak nitelendirilen 6 Şubat sarsıntılarında Hatay’da 25 bine yakın insan vefat etmiş, binlerce insan enkaz altından sağ olarak kurtarılmıştı. Zelzeleye Hassa ilçesi Yenimahalle’de yakalanan 34 yaşındaki Derya Kara ve evlatları 10 yaşındaki Mahmut Kara ile 8 yaşındaki Aras Kara enkazdan 18’inci saatte sağ olarak kurtuldu. Derya Kara’nın 2 evladının babası eşi 38 yaşındaki Kamil Kara’ysa enkazdan kurtulduktan sonra iç kanama nedeniyle vefat etti. Sarsıntıda eşini kaybeden Kara, enkaz altında kurtulan 2 çocuğuyla hayata tutunmaya çalışıyor. Sarsıntıda babasının mezarına çiçek diktiğini ve babasının öldüğünü söyleyen 10 yaşındaki Mahmut Kara, babasını özlediği için ağlayarak annesine sarıldı.

“Enkaz altındayken komşularınızın çığlıklarını duyuyorduk fakat çocuklarımızın sesini duyamıyorduk”

Enkaz altındayken çocuklarımızın seslerini duyuyorduk ancak onlara ulaşamadıklarını tabir eden Derya Kara, “Deprem pazar gecesi oldu. O gece hepimiz yatıyorduk ancak uyumuyorduk. O gece anlayamadığımız içimizde bir badire vardı. Zelzele anında büyük bir gümbürtü ile neye uğradığımızı şaşırdık. Çocuklara hakikat koştuk. Çocukları bir adım kala konut yıkılmaya başladı. Eşim benim bacağımın üzerindeydi. Enkaz altındayken komşularınızın çığlıklarını duyuyorduk fakat çocuklarımızın sesini duyamıyorduk. O kadar susuzluk çekti ki enkaz altındayken bir damla suyun kıymetini anladık. Eşim bir orta ayağımdan akan teri emdi. Konutumun enkazına 2 sene sonra birinci kere geliyorum. Yıllar geçse de 6 Şubat’taki acıyı birinci günkü üzere yaşayacağız. Ben eşimi, komşularımı ve arkadaşlarımı kaybettim. Bu binada çok vefat oldu. Eşim enkazdan çıkmıştı. Eşim şayet hayatta kalsaydı da ya akli istikrarını kaybetmiş olacaktı ya da sakat olarak yaşayacaktı. Biz daha evvelce evlat acısı yaşamıştık. Evlat acısını yaşayacağını düşünerek aklını kaybetmişti. Ben onları gömemem ve onları kaybedemem diye söylüyordu. Biz onların öldüğünü düşündük. Eşim enkazdan çıktığında yeterli durumdaydı fakat iç kanamadan ötürü hayatını kaybetti” dedi.

“Babamın mezarına çiçek dikiyoruz fakat hiçbir işe yaramıyor. O artık öldü”

Depremde babasını kaybeden ve her 6 Şubatta o anları yaşayan Mahmut Kara, “Ben kardeşimle yatıyorduk. Sarsıntı olduğunda sarsıldığımızda ailemiz yanımıza koştuğunda konutumuz yıkılmıştı. Ailemiz bizi çağırdı lakin biz kaygımızdan yatağımızdan çıkamadık. Kardeşimin bir korkusu vardı o yüzden o gece birlikte yatıyorduk. O gece enkaz altındayken ailemizin bizi çağırdığını duydum. Biz ailemize seslendik lakin onlar bizi duymadı. Biz onları duyuyorduk. Bir hafta sonra babamızın öldüğünü öğrendik ve büyük bir şok geçirdik. Babamı özlüyorum ve üzülüyorum. Babamın mezarına gidiyoruz. Mezarına çiçek dikiyoruz lakin hiçbir işe yaramıyor. O artık öldü. Bir işe yaramıyor artık” sözlerini kullandı. – HATAY