Öğretmen Emine’nin Azmi: Kanseri Yendi

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Aydın’da geçen yıl 24 Kasım Öğretmenler Günü’nde göğüs kanserine yakalandığı için okula orta veren 27 yıllık Öğretmen Emine Güven, azmi ve öğrencilerinden aldığı moralle hastalığı yenerek çok sevdiği mesleğine döndü.

Efeler Halide Hatun İlkokulu’nda misyonlu 49 yaşındaki Öğretmen Emine Güven, geçen yıl 22 Kasım’da rahatsızlanınca hastaneye gitti.

Burada çeşitli testler yaptıran İtimat, 24 Kasım’da göğüs kanseri olduğunu öğrendi. İtimat, 27 yıllık meslek hayatında birinci defa bir Öğretmenler Günü’nde vazifesinin başında olamadı.

Tedavisine çabucak başlanan İnanç, yüzlerce öğrenci yetiştirdiği, 20 yıldır vazife yaptığı okulundan uzaklaşmak zorunda kaldı.

Kemoterapi tedavisi alan İnanç’ın aklı ise çok sevdiği öğrencilerindeydi. Bu süreçte yakınları, öğrencileri, velileri ve meslektaşlarının bir an olsun yalnız bırakmadığı İtimat, bu yıl eylül ayında test sonuçları pak çıkınca 23 Eylül’de okuluna ve çok sevdiği öğrencilerine kavuştu.

Öğrencilerinin yanından ayrılmadığı İtimat, bazen teneffüs ortalarını çocuklarla bahçede oyun oynayarak geçiriyor.

“Öğretmenliği seviyorum”

Emine İnanç, AA muhabirine, çok güçlü süreçlerden geçtiğini belirterek, okuluna döndüğü için çok memnun olduğunu söyledi.

Süreci anlatırken gözyaşlarını tutamayan İnanç, şöyle devam etti:

” Evet tedavim devam ediyor ancak öğrencilerime kavuşmak, çocuklarımla birlikte olmak daha hoştu benim için. Başımı dağıtıyorum. Onların sevgisi, gülen gözlerle bana bakmaları çok büyük bir şey. Ne diyeyim, anlatamıyorum o kısmı. Çok zordu sahiden. Öğretmenliği seviyorum. Bir daha dünyaya gelsem tekrar öğretmen olurum. Çocukları çok seviyorum. Yani onların gülen gözlerinde bir şeyler görmek, sizi kıymetli hissettirmeleri çok hoş. Okulun kapısından girdikten sonra artık velilerden çıkıyor onlar benim çocuklarım oluyor. O çocuklarla birlikte hoş bir şeyler yapmak, onların hayatlarına dokunabilmek, onlarla birlikte bir anı oluşturabilmek çok hoş benim için.”

Hastalık sürecinde hiç yalnız kalmadığına dikkati çeken İtimat, öğrencilerin vakit zaman kendisini ziyaret ettiğini anlattı.

Güven, “Öğrencilerle ortamızda bağ oluştuğunu düşünüyorum. Hastalığımda onlar da soruyorlardı. ‘Öğretmenim ne vakit geleceksiniz?’ Daima birlikte gün saydık. Hekimlerle bile hastalığım konusunda ‘şu vakitte bitsin’ diye konuşuyorduk. Yeni eğitim öğretim devrine yetişeyim kaygısındaydık. Çok şükür onlara kavuştum.” dedi.

“Sevilmek kadar hoş bir şey yok”

Moralin bu hastalığın tedavisinde çok değerli olduğunu vurgulayan İnanç, bu süreci şu sözlerle anlattı:

“Kesinlikle moral çok kıymetli. Belirli bir vakitten sonra düşüşe geçiyorsunuz, neler yapacağınızı bilmiyorsunuz. Daima ‘acaba tekrar başa dönecek miyim?…’ Lakin bu türlü motivasyon olduğunda, beklemediğiniz anda bir kapı zili çaldığında karşınızda hiç beklemediğiniz arkadaşınızı, öğrencinizi gördüğünüzde, mezun ettiklerinizi gördüğünüzde ne kadar sevildiğinizi hissediyorsunuz. Sevilmek kadar hoş bir şey yok. Önemsenmek kadar hoş bir şey yok. Sevdiklerim sayesinde atlattım diyebilirim. Evet, hekimlerin verdiği şeyler kıymetli natürel ki ancak öğrencilerim, yani onların gözlerindeki o ‘öğretmenim ne vakit geleceksiniz?’ sorusuna ‘eylülde beraberiz’ karşılığını verebilmek… O yüzden çok yeterliydi, çok rahat atlattım hastalığı diyebilirim.”