“Yolun sonu kupa olsun”(Spor yazarlarından Union Saint-Gilloise – Fenerbahçe maçı yorumu)

Bu düzeylerin temposu bu. Bunu yaptığın sürece basamakları çıkmak mümkün hale geliyor.”

(Ali Gültiken – Sabah)

“FİNAL NEDEN OLMASIN?”
Fenerbahçe en kısa yoldan rakip kaleye gitmeye çalışan, taçlar dahil her tıp duran toptan tesirli olmaya çalışan Union’a karşı hem tempo olarak karşılık verdi hem çabuk savunmaya geçerek konum vermedi hem de duran toptan Batshuayi ile golü yaptı. Savunmada Djiku ve Çağlar, sakatlanınca Oosterwolde, ortada Tadiç, İsmail Yüksek ve önde Batshuayi birinci yarıda oyunu rakibine bırakmayan Fenerbahçe’de top ayağına geldiğinde nefes aldıran oyunculardı. Birinci yarı bittiğinde Fenerbahçe için tek negatiflik Çağlar’ın sakatlanması oldu. 2. yarıya Union süratli başlamak istese de Fenerbahçe’nin iki ismi adeta bir cengaver üzere oynadıkları gece de buna müsaade vermediler. Djiku ve İsmail Fenerbahçe’nin sigortası oldular. Atakta Tadiç ve Ferdi ile yakalanan fırsatlar kolay harcandı.

Aynı ciddiyetle devam ederse…
Union ne akan oyundan ne de duran toplardan ki uzun bir kadro olmasına karşın net fırsat olamadılar. Oosterwolde, Dzeko pasında kadrosunu rahatlattı.

Son dakikalarda penaltıdan skoru belirleyen Tadic, çeşit kapılarını sonuna kadar araladı. Fenerbahçe deplasmanda olmasına karşın maçı her saniyesini ciddiyeti elden bırakmadan birebir vakitte da serinkanlı biçimde oynayarak kazanmayı başardı. Şöyle bir bakınca 3 maç daha bu ciddiyetle oynarsa Atina’daki finale ismini yazdırmaması için hiçbir sebep yok Fenerbahçe’nin.

(Erman Özgür – Fanatik)

“FENER BÜYÜK OYNADI”
Real Madrid uzak orta lig önderi. Birinci iç saha mağlubiyetini geçen hafta Panathinaikos karşısında almışlardı. Bu maça biraz daha konsantre olup, tepki göstermeleri bekleniyordu. Lakin Fenerbahçe Beko o denli kararlı bir başlangıç yaptı ki, son şampiyonu bir an için olsa maçın içine sokmadı. Konutunda 90’lı sayılara rahat ulaşan Real Madrid’i birinci yarıda yalnızca 33 sayıda tutmuştu Fenerbahçe savunması.

Ne Campazzo, ne Musa, ne Tavarez oyunun içine giremedi. Calathes önderliğinde atak tertipleri ise kusursuz işledi. Hayes-Davis istikrarlı oyununu Real karşısında da sürdürdü. Sertaç, sonrasında da Motley pota altında önemli hakimiyet kurdu. Tavarez ve Fournier üzere iki pivotu olan ve pota altının hükümdarı pozisyonunda bulunan Real’e karşı ribauntlarda kurulan 45’e 30’luk üstünlük kadronun ne kadar istekli ve ne kadar dominant olduğunun da bir göstergesiydi. Son devirde çok formda olan Biberoviç, yeniden kenardan gelen Wilbekın önemli skor katkıları verdi. Bu türlü bir deplasmanda 30 üçlük kullanıp, bunlarını 22’sini kaçırmak ve buna rağmen kazanmak da büyük marifet ister. Bu kadar makûs bir şut yüzdesine karşın atak ribauntlarını kovalamak, geriye yeterli koşmak, top kayıplarını sınırlamak galibiyetin anahtarı oldu.

Daha çok isteyen, daha çok gayret eden, daha çok konsantre olan taraf Fenerbahçe Beko’ydu ve Madrid deplasmanında sonuna kadar hak ettiği bir galibiyet aldı hem de tam 6 yıl sonra. Yaklaşan Play-Off öncesi puanın yanı sıra mental olarak da kritik bir eşik atladı bence Sarı-Lacivertliler. Şu ana kadar çıktıkları 14 deplasman maçının 10’unu kaybetmişlerdi. Böylesine büyük bir dış saha galibiyetleri yoktu. Artık özgüven kazanımı ve mental olarak güçlenme manasında da kıymetli bir iş başardılar. Tebrikler Fenerbahçe Beko…  (Gökhan German – Fanatik)

“FENERBAHÇE’NİN AKLI KUPADA”
St. Gilloıse’yi çok düzgün tanıdığını argüman eden ve bize bu ekibi yorumlayanları dikkate alsaydık, maçı nerdeyse oynamadan kaybettik sanacaktık. Bu yorumu yapanlar Fenerbahçe’nin takımındaki yıldızları ve onların Avrupa deneyimlerini dikkate almamıştı. İsmail Kartal’ın alana sürdüğü 11 yürek işiydi.

Dzeko ve Ferdi kulübeye, Batshuayi ve Oosterwolde (Süper oynadı, harika bir gol attı) alana. Oyunun birinci kısmında ofansif futbolu çok yeterli oynadığı söylenen Belçika grubu, duran toplar (Kornerler) dışında Livakoviç’i fazlaca rahatsız etmedi. Oyun başa baş giderken bir duran top sonrasında Batshuayi’nin (Çok istekli ve istekli oynadı) attığı gol hem manalı hem de rakibin istikrarlarını bozuyordu. Devre sonlarına hakikat Çağlar’ın sakatlanması, elde stoper olmayışı ile Oosterwolde stopere, oyuna giren Ferdi kendi mevkine geçiyordu. Birinci 45 dakikada güzel gayret eden Sarı-Lacivertli ekipte Fred’in alanda oluşu bile arkadaşlarına büyük inanç veriyordu. İkinci kısımda konut sahibi daha atak gözükse de Fenerbahçe ani ataklar ile net konumlar buldu. Bu yarıda İsma vilayet Yüksek’in performansı fevkaladeydi.

Son 20 dakikada İsmail Kartal, yorulanları (Cengiz, Fred, Szymanski, Batshuayi) dışarı alıp; Kent, Kruniç, Mert Hakan ve Dzeko’yu oyuna aldı. Fenerbahçe skoru müdafaaya devam ederken sahneye çıkan Osterwolde dayanılmaz bir depar, dayanılmaz bir vuruşla Belçika ekibinin ipini çekti. Tadiç’in penaltısı ise gecenin keyfi oldu. Rakibi alıcı gözüyle birinci kez seyrettim. Bu grup Kadıköy’de Fenerbahçe’ye ne direnebilir, ne de baş tutabilir. Maçtan evvel “Akıllar nerede” demiştik. Fenerbahçe‘nin aklı demek ki bu kupada… (Faik Çetiner – Fanatik)